23.01.2018,Вторник, 12:41
Мы в социальных сетях:
Главная » Парнас

«ПВ»-Парнас (№17, 2017)

Прывітанне, шаноўныя парнасаўцы! У сённяшнім выпуску “ПВ-Парнаса” ўзгадаем пра Дзень дзіцячай кнігі, які святкаваўся 2 красавіка. У 1967 годзе Міжнародная рада па кнігам для маладых людзей (International Board on Books for Young People, IBBY) прапанавала адзначаць яго ў гонар нараджэння вялікага казачніка Ганса Хрысціяна Андэрсана. У гэты дзень праходзяць выставы дзіцячай літаратуры, сустрэчы з паэтамі і пісьменнікамі. Мэта мерапрыемстваў ― паказаць, што чытаць неабходна з малых гадоў, а добрыя кнігі адыгрываюць важную ролю ў фармаванні духоўнага і інтэлектуальнага аблічча пакалення. Мабыць, і вы, шаноўныя парнасаўцы, пішаце казкі ці вершы? Можа, перакладаеце рыфмаваныя творы, якія вывучаеце на ўроках замежнай мовы? Дасылайце нам! Дарэчы, не ўсе ведаюць, што аўтар знакамітай англійскай калыханкі “Twinkle twinkle little star”, апублікаванай у далё­кім 1804 годзе, ― Джэйн Тэйлар. У юным узросце Джэйн і яе старэйшая сястра Эн складалі вершы для дзяцей, якія пасля сталі вядомымі. Але дагэтуль сёстраў блытаюць. І ўсё ж такі радкі належаць пяру малодшай Тэйлар. Вось яны:

Jane Taylor

THE STAR

Twinkle twinkle little star,

how I wonder what you are?

Up above the world so high,

like a diamond in the sky.

When the blazing sun is gone,

when he nothing shines upon,

Then you show your little light,

twinkle, twinkle all the night.

Then the traveller in the dark,

thanks you for your tiny spark,

He could not see which way to go,

if you did not twinkle so.

In the dark blue sky you keep,

and often through my curtains peep,

For you never shut your eye,

’till the sun is in the sky.

As your bright and tiny spark

lights the traveller in the dark,

Though I know not what you are –

twinkle, twinkle little star.

 

ЗОРКА

Пераклад Сержа Мінскевіча

Зорка-зорачка, нам ззяй

І сабою нас здзіўляй,

Ты, як дыямент вышынь,

З неба шлеш нам бліскаў плынь.

Сонца знікне за зямлёй,

Стане цёмна той парой,

Ты ж над намі засвяці

І ўсю ноч зіхці, мігці.

Падарожны і блукар

Скажуць — дзякуй за твой дар,

За іскрынку, што праз мрок

Ім укажа верны крок.

У нябесным палатне

Між фіранак свеціш мне,

Не прымружыш вочка ты

Аж да дзённай яснаты.

І калі іскрынку ў дар

Прыме ад цябе блукар,

— Хто ты? — мне падказку дай, — Зорка-зорачка, нам ззяй.

Валерый Тамілаў

ЗАМКНУТАЕ КОЛА ДНЯ

Прыйшла раніца —

Новага дня адкрыццё,

Закружылася карусель —

Гэта час на жыццё…

І раскрыў вечар свой

Стары парасон —

Ззяюць зоры-праколы,

«Газ пускаюць» — наш сон…

Прыйдзе раніца—

прынясе адкрыццё?

 

Рита Карелина

СНЕГ, МОРОЗ…

И ЭТО ВСЁ О НЁМ

Снег падал на землю, а я ждала.

Я ждала и не могла расстаться

с мыслью о нём.

Мороз сковывал руки, а я

всё равно помнила о нём.

Мороз выбил воздух холодом

из лёгких,

А я верила до последнего, что

не всё потеряно, и помнила его.

Мороз сковывал мой разум и душу,

А я просто смотрела в небеса

и думала о нём.

Вот и всё. Мороз сковал мне

сердце, и я лежу в снегу,

Но всё равно не забуду о нём…

 

КРИК ДУШИ

Жизнь — это фильм,

а мы в нём лишь актёры.

Мы не живём, а лишь играем роли.

В этом бесконечном фильме

много радости и горя,

слёз, усмешек.

Любви здесь много, но с годами

она уходит в небытие.

Вы говорите, что есть выбор.

Но нет, мы делаем лишь то,

что предначертано судьбою,

Всё остальное — ложь

и предрассудки.

В этом страшном фильме —

роли, которые убивают нас.

Мы пытались угнаться

за другими, всё изменить,

но это нас душило.

Мы хотели жить свободно, но

нас бесконечно жгли,

Нам отрубали головы, в нас

губили сущность.

Мы лишь становились

похожими.

Этот фильм погубил в нас души,

Он похоронил в земле любовь.

И в наших душах осталась

лишь пустошь на века…

Я никогда не чувствовала

такой грусти.

Я не знаю, что это, но оно

разъедает меня изнутри.

Я смотрю вокруг, на людей

и удивляюсь,

Как можно жить вот так.

Это толпа… Людей,

Которые похожи друг на друга.

Кто погубил в них личность?

Так и хочется кричать:

«Что вы делаете?!»

Остановитесь и посмотрите

вокруг.

Зачем вы пытаетесь быть

похожими на всех?!

Зачем вы губите в себе

и в других личность?!

 

Дзіяна Вяршыніна

ЧОРНАЯ БЫЛЬ

Чарнобыль… У самой назве

прадказанне.

Здаецца, быль, але на жаль

не так.

Чарнобыль — горыч усяго народа.

Чарнобыль — гэта боль і страх.

Страх за Радзіму, за дзяцей,

унукаў.

Адвечны боль за ўсю зямлю,

за нас.

За тых, хто ўжо не вернецца

ніколі,

За жыцці тых, каго забраў

той час.

У той красавік і ў тую ноч

у суботу,

Не зорка радасці на небе

ўзышла,

А зорка гора, жаху і пакуты

Над беларускім лёсам ажыла.

Вясна заўсёды цешыць нашы

душы,

Нясе надзею, радасць і спакой.

А для Чарнобыля яна прынесла

выбух,

Выбух смяротны ў цішы

начной.

І чым нам вымерыць людзей

тых гора,

Дзе бусел чорны накрываў іх дах?

Іх вымушалі пакідаць магілы

родных.

Іх адрывалі ад мясцін, ад сваіх

хат.

Дзяцінства вёскі, дзе сябры,

суседзі,

Куточак мілы, самы дарагі.

Як адарваць ад сэрца?

Як пакінуць?

Пыталіся ў Бога землякі.

У зоне адчужэння, адсялення

Зямля паэтаў, спевакоў, надзей.

Ужо трыццаць год яна не чуе

смеху,

А толькі адгалоскі ўсё радзей…

радзей…

Давайце ж звернемся, сябры,

да Бога.

Памолімся за шчасце на зямлі.

Памолімся за тых, хто ўжо

не з намі.

Яны дапамагалі як маглі.

Хай белы бусел над краінай

нашай

Заўжды абараняе наш спакой.

Хай толькі радасць ён

прыносіць людзям,

Забраўшы ўвесь боль і страх

з сабой.

Ксенія Тоўсцік

***

Абяцаю табе, мы сустрэнемся

Невядома праз колькі дзён…

У ціхім снежні ці ў цёплым

верасні

Зноў адчуеш ты ў сэрцы звон.

Гэта будзе — удзень ці раніцай,

Можа, ў позняй глыбокай начы,

Мы сустрэнемся, мы

спаткаемся,

Не змагу ад цябе ўцячы.

Моўчкі, шэптам ці гучна

гаворачы,

Тваё сэрца паведае мне

Пра пачуцці няведамай

роспачы

І пра фота ў цябе на стале.

Але потым яно супакоіцца,

Пройдзе боль і былога ўспамін,

І ты скажаш мне:

”Усе разыходзяцца,

Усе калісьці такімі былі».

Зробіш ўздых, зробіш крок

і забудзешся…

Усміхнешся, наперад гледзячы,

Ў гэты момант мой боль

абудзіцца,

Цяпер мне скажы:

як гэта лечыцца?

Поделиться ссылкой с друзьями:

Мои друзья:

Оставьте свой комментарий!

Оставьте свой комментарий ниже.

Пожалуйста, старайтесь придерживаться темы публикации.

Сайт Президента Республики Беларусь Министерство образования Республики Беларусь